Aile Limanı

Dış âlemin dağdağalarından sığınak, içtimaî hayatın keşmekeşlerinden kaçıp, kapı kapatıldığında kusurların saklanmak zorunda olmayan, hata ve sevaplarıyla tenkit edilmeden herkesin birbirini olduğu gibi sevdiği ve sevildiği ortamdır.

Aile hayatı bir nevi cennettir;

Cennet umum maddî manevî lezzetlere medar bir mekândır. Çiftlerin maddî şeyleri paylaştığı gibi manevî lezzet ve hazları da paylaştığı yerdir aile. Aynı evi paylaşmaktan çok öte bir ruhanî alış veriştir bu küçük cennette yaşamak. Birbirimizi hayra teşvik ettiğimiz bir hanedir. Muhabbetin, samimiyetin, sadakatin en külli ve derin manada yaşandığı mekândır aile. Bazen bir bakış, bir mimik, bir tebessüm, bir dokunuşun cennet bağlarından tatlı esinti halini aldığı bir iklimdir aile.

Aile hayatımız küçük bir dünyamızdır;

Dışarıyla veya başka insanlarla ne kadar sıkı bir irtibatımız olursa olsun,  hayatımızda her daim öncelikli olan aile efradımız ve onlarla olan münasebetimizdir. Hayatımızın her manada anlam kazandığı, mizaç ve karakterlerimizin tekâmül ettiği mektebimizdir aile. Annemizin, babamızın, kıymetini anladığımız, başka canların mesuliyetlerini ve emanetlerini yüklendiğimiz bir imtihandır aile.  Cemiyetin üzerimize giydirdiği bütün kimliklerimizden soyunduğumuz, en fıtri halimizle insan ve kul olduğumuz bir dünyadır. Canımızdan kopan parçalarla, müteaddit ağızlar, kulaklar, gözlerle bir olup gördüğümüz, işittiğimiz, konuştuğumuz bir mekândır aile. Ayrı kalplerin bir ısıttığı, ayrı hislerin bir kaynadığı, ayrı zevklerin bir taştığı içinde sınırsız muhabbeti, cennet vari huzuru, çıkarsız samimiyeti, yalansız sadakati pişiren bir tenceredir aile.

  Aile içindeki bağlarımızı kuvvetlendirmek, “birimiz hepimiz” manasında “ferdin kıymeti bütün cemiyet kadardır” diye ayet-i kerime de anlatılan hakikati âlemimize yerleştirmeye çalışmalıyız. Her işi, faaliyeti beraber yapmaktan zevk almalı, Birinin sevdiği bir şey olsa, yapılması hikmetliyse hepimiz binniyet, bilkasd ona dâhil olmaya hiç olmazsa destek olmaya çalışmalıyız. Kararları beraber almayı, hislerimizi paylaşmayı, günlük yaşadığımız hadiseleri beraber yorumlayıp bakış açımızı ortaya koymalıyız ailemizde. Önemsemeliyiz önemsenmek istediğimiz kadar.